Hedrenis: Forum

Bitwę czas rozpocząć!

Max 10 wersów.
Kolejność odpowiedzi - naprzemienna, po jednej: TP/SK.

Warunki określone szczegółowo w temacie Trzy Nagie Miecze.

Termin: do 24 listopada do 23:59
___________________________________________________________________

RUNDA I


W noc ciemną, bezgwiezdną Czarne Armie ruszyły...
Czarne groty zatrute smutne niebo przeszyły.
Krzyk, jęk agonii zamarł na ustach strażnika,
"...Kto napadł?.." pytanie w mrącym umyśle zanika...

Na wrota - tarany, na mury - drabiny,
W przedpolach rozbłysły potężne machiny.
Przez ryk setek gardeł głos się przedziera
Pasterza Demonów: "Śmierć im, tyraliera!..."

Wylała się spod skrzydeł krwiożercza piechota
długą czarną kolumną jako lawa błota...



}:->

Wśród ryku demonów, domostwa broniąc swego
Chorągiew stanęła, formując się w szyku.
Nieustraszona, a i strzegąca tego
Co szczerze kochają Rycerze Apokryfów.

Ruszyli Strażnicy, zbrojni w oręż srogi!
Jasnym blaskiem zbroic noc się rozpalała
Róg zagrzmiał złowrogo, gdy na swe wpadli wrogi!
Tak z falą błota srebrna zderzyła się fala.


PS.Szkoda, że 10 wersów, bo bym "sonet" strzelił

Wtem wódz Hordy skoczył na wodza Strażników!
Pochwycił go za gardło wśród wrzasków i krzyków,
Rycząc wbił swe szpony w jego miękkie ciało,
Ciemna krew trysnęła, a w gardłach zawrzało!

W srebrze wojowników ogarnęła trwoga...
Jakby samą duszę chciał z piersi wyrwać wroga,
Jął szarpać bezlitośnie, śmiejąc się zuchwało!
Pasterzowi Demonów wciąż krwi było mało!

Demony naparły na srebrzyste fale
Tnąc, siekąc, mordując w potępieńczym szale.


}:->

Kto z wojaczką obeznany choć trochę
Zna, że nie krwawą furią bitwy się wygrywa
Lecz stali chłodem i umysłem bystrym, szał prochem
Jest jeno, co oślepia i umysłu zbywa

Tako Strażnicy widząc wrogów swych głupotę
Że się szturmem pchają tam gdzie się ich spodziewa
Flankują przeciwnika i kładą pokotem
Wroga, co pojęcia o strategi nie miewa

Wybłysły z szyków bełtów błyskawice
I Pasterza nikczemną przebiły przyłbicę...

Bogów proszą Strażnicy, a słuchają ich Bogi.
Na ciemnym horyzoncie jasne światło tryska
Trwożny wyrywając ryk z Pomiotów pyska
Anielska kawaleria gna na swe wrogi!

Na czele Anioł leci, za nim zastęp mnogi.
Jasnych zbroic i grotów groźna wróżba błyska.
Runęli w szarżę! Już widać ich z bliska!
Nie sposób opisać ich nędznych wrogów trwogi!

Jasny klin uderza! W proch się wróg rozpryska!
Zgasła demonom wiara i nadzieja wszystka.