Hedrenis: Forum

No cóż... jestem pierwszy?

Człowieku niewidomy otwórz oczy na czyjś ból
W XXI wieku zobacz więcej niż byś mógł
Bo po tej ziemi kiedyś chodził i brat twój
Tej samej którą teraz niszczy grad wojennych kul
A ty wpatrzony w czubek swojego nosa
Nie zauważasz krzywdy ludzkości
Tu każdy jak Prometeusz bezbronny w tym kraju
Przykuty łańcuchem do kłamstw i obłudy
Reszta jak sępy szukają pieniądza
Czy taki już nowy świata porządek?
I kto ustalił te nowe reguły?
Człowieku przestań bawić się w Boga
I podaj rękę w potrzebie
Pomyśl o bliskich - o swej rodzinie
Uratuj im życie, stwórz jasną przyszłość
I zadbaj o to, by przez głupotę
Nie skończyli tak jak ja - w grobie

Wiersz na poziomie LICEUM... nie wiem xD
Krytyka mile widziana... bo co nas nie zabije to wzmocni

Najbardziej nie spodobało mi się określenie wiersz na poziomie liceum. To liceum ma jakiś poziom wierszy?

Poza tym, że chaotycznie, jest OK, bo masz jakiś przekaz i starasz się do niego dążyć przez cały utwór. A, no i to właściwie proza, można to zapisać "jednolinijkowo", czyli jako tekst ciągły. Ale tak bywa z wierszami białymi, choć u Ciebie jest to tym wyraźniejsze, że nie ma sylabizmu i tonizmu.

Z tym liceum to nie chodziło mi o jakiś poziom ale poprostu o mój wiek xD Żeby ktoś mało rozgarnięty nie pisał tekstów w stylu: "Człowieku ile ty masz lat, że takie gó*** napisałeś..." A tacy się zdarzają . Lubię krytykę ale na poziomie... i za taką dziękuję. Wiem co robie źle i nad czym popracować.

Lord Sergei Nesardo napisał(a):Żeby ktoś mało rozgarnięty nie pisał tekstów w stylu: "Człowieku ile ty masz lat, że takie gó*** napisałeś..." A tacy się zdarzają .

Gdybyś nawet taki jeden post zobaczył, autor tegoż posta nigdy by się więcej na TFie nie wypowiedział -już ja bym o to zadbał.
Co do wiersza, zabrakło mi w nim znaków interpunkcyjnych. Nie znam się na poezji, ale z tego co pamiętam (a wspomniane liceum kończyłem dawno i od tamtego czasu stul z poezją miałem nikły) niewiele wierszy było wyzbytych interpunkcji. Poza tym wydaje mi się, że gdzieś w 2/3 długości tekstu coś straciło impet. Jak już wspomniałem, nie mam wielkiego pojęcia o poezji, ale wydaje mi się, ze doszło do takiego chwilowego załamania. Jakbyś nie wiedział co dalej napisać. To chyba miejsce przejścia z wojny na rodzinę (o ile dobrze kojarzę). Niewiele pomogłem, ale zachęcam za to do komentowania osoby lepiej zorientowane.
Klonus

Tą pracę napisałem specjalnie na konkurs którego tematem jest "Uratuj życie bezbronnemu"... Chciałem odbiec trochę od tematu aborcji jaki przeważał w innych pracach. Co z tego będzie zobaczymy... a niedługo jakiś nowy wiersz wrzucę.

Klonus Wysoki napisał(a):Co do wiersza, zabrakło mi w nim znaków interpunkcyjnych. Nie znam się na poezji, ale z tego co pamiętam (a wspomniane liceum kończyłem dawno i od tamtego czasu stul z poezją miałem nikły) niewiele wierszy było wyzbytych interpunkcji.

A tu już tubalnym głosem odzywa się licentia poetica. ;) A że w szkole nie miałeś zbyt istotnego kontaktu z wierszami bez interpunkcji, to nawet nie takie dziwne, bo... no właśnie, w szkole. Ale twórczość Herberta obca Ci nie jest (mam nadzieję ;p), a to właśnie "szkolny" przykład awangardy poetyckiej.
Ale coby nie było OT - życzę powodzenia w konkursie. Temat pracy jest ciekawy, a w Twojej jego interpretacji - patrząc teraz przez jego pryzmat - najbardziej spodobał mi się wers: Tu każdy jak Prometeusz bezbronny w tym kraju (choć w tym zastąpiłbym w swym; z czysto stylistycznych pobudek, unikając złączenia tu i w tym w jednym wersie). Bez niego pytałbym się, gdzie ten bezbronny... ;]

A mi się nawet wiersz podobał Michale ..... nie znam się zanadto na poezji i nie umiem pisać wierszy jak już sam mogłeś zauważyć, ale moim zdaniem w dzisiejszych czasach w wierszach nie chodzi o styl tylko bardziej o przesłanie... co prawda można trochę dopracować końcówkę, ale myślę że wiersz jest bardzo dobry... a co do wiersza białego, wole taką poezje bo tutaj człowiek może bardziej pokazać co czuje.

Wiersz..przyjemny. Załamało się w tym momencie:

I podaj rękę w potrzebie

Gdybyś to zdanie mocniej zaakcentował, innymi słowami, ale o tym samym znaczeniu-najprawdopodobniej byłby to taki mały moment kulminacyjny, po którym reszta powoli opada. Tymczasem mamy coś takiego: rozpędzasz się, rozpędzasz, rośniesz... i nagle taki zakalec się robi.